کودک شیرین من

مطالب آموزنده برای مراقبت های اولیه از کودکان

خوب بعد از یه پست داغ تابستانی میریم سراغ یه پست که بوی خنکای پاییزی میده. این روزا اگه یه سر به داروخونه ها بزنین یا حتی برین تو سایتهای مامانهای وبلاگستان بگردین چشمتون میخوره به عبارتهایی شامل واکسن انفلوانزا... اطلاعات مختلفی هم به دست میارین و از اونجایی که دیدم واسه اکثر مامانها جای سوال داره بهتر دیدم پست پاییزی خودمون رو با بحث داغ واکسن انفلوانزا شروع کنم.

سعی میکنم کوتاه بنویسم تا خواب شاینا خانوم اجازه بده! از طرفی باز هم یادآوری میکنم مطالبی که اینجا نوشته میشه اصلا و ابدا تجویز پزشکی به شمار نمیاد و شما بهتره قبل از هرگونه مصرفی حتما با پزشک خودتون مشورت کنید.

اول ببینیم انفلوانزا چیه؟ خیلیها به واژه عمومی سرماخوردگی انفلوانزا اطلاق میکنند. تقریبا هم درسته چون علائم نسبتا مشترکی دارند ولی تفاوتهایی هم وجود داره. انفلوانزا نوعی بیماری ویروسیه که غالبا دستگاه تنفس رو درگیر میکنه ربطی به سرما خوردن نداره فقط کافیه شما تو گرما یا سرما با این ویروس کوچولو مواجه بشین تا انفلوانزا سراغتون بیاد ولی غالبا حضور این ویروس تو فصل سرما بیشتره. علائم عمومی اون تب٬ سردرد٬ آبریزش بینی٬ گلودرد و از همه شایعتر درد بدن و استخوانهاست. این بیماری به خاطر تضعیف سیستم ایمنی بدن بیمار رو مستعد ابتلا به عفونتهای ریوی یا گوش میانی میکنه و علائم گسترده تری از سرماخوردگی معمولی داره و بیمار رو به عبارتی خانه نشین میکنه و بودند مواردی که با رسیدن ویروس به بافت قلب بیمار جانش رو هم از دست داده.

نه نه نترسید. مواجه شدن با بیماری و محیط آلوده ای که ما توش زندگی میکنیم هر بدیی که داره یه خوبی داره و اون اینکه مقاومت بدن ما ایرانیها و اکثر مردم جهان سومی در برابر بیماریهایی از این قبیل خیلی زیاده. می بینید مدلهای مختلف انفلوانزا هر سال هزاران کشته در سراسر دنیا میده و در ایران به خوبی مقاومت میشه نمونه اش همین انفلوانزای خوکی امسال یا سارس چند سال پیش.

ویروس انفلوانزا تیپهای مختلفی داره و هر تیپ بسته به جهشی که سالانه پیدا میکنه دارای سوشهای گوناگونی میشه و دلیل اینهمه تنوع بیماری همین جهش و تغییر سوشهای ویروسیه.

شایعترین نوع انفلوانزا نوع A هست که گستردگی فراوونی هم داره و هرسال سوشهای مختلفی از اون گریبانگیر مردم میشه. واکسن انفلوانزا هم واکسن ضد انفلوانزای A هست که تزریق اون بیمار رو تا حدودی در برابر این نوع بیماری مصون میکنه. چون ایمنی ایجاد شده توسط این واکسن دائمی نیست مصونیت هم سالانه است و البته صد در صد هم نیست ولی چون با تزریق واکسن مواد ایمنی دهنده بدن یا همون آنتی بادیها تو بدن ضد ویروس تشکیل میشن در مواجهه با خود ویروس یا بدن اونو از بین می بره یا علائم به صورت خفیف ظاهر میشن. واکسن انفلوانزا حاوی ویروس کشته شده انفلوانزای نوع A هست.

افرادی که برای تزریق واکسن مناسبند یا بهتره بگیم بهتره واکسن بزنند عبارتند از:

۱- تمام افراد بالای ۶ ماهه! کوچولوهای زیر ۶ ماه در صورتیکه شیر مادر مصرف میکنند به دلیل دریافت آنتی بادیهای فعال در شش ماه اول زندگی از شیر مادر احتیاج به تزریق واکسن ندارند ولی کوچولوهای زیر ۶ ماه که شیر مادر نمیخورند هم زیر نظر پزشک واکسن دریافت میکنند.

۲- افرادیکه اصطلاحا high risk یا مستعد بیماری هستند و در صورت ابتلا به بیماری احتمال بروز خطر در آنها بیشتره. مثل افراد مبتلا به نارسایی قلبی یا تنفسی٬ خانمهای باردار٬ افراد دچار ضعف سیستم ایمنی مثل مبتلایان به ایدز٬ افرادی که کورتون درمانی وسیع میکنند٬ افرادی که شیمی درمانی یا پرتو درمانی میکنند...

۳- تمام افراد بالای ۵۰ سال

۴- کوچولوهای مدرسه یا مهد کودک رو

۵- تمام افرادی که در محیطهای اجتماعی شلوغ کار میکنند

۶- گروههای پزشکی که در محیطهای درمانی کار میکنند

فقط توجه کنید مایه کوبی و مصونیت رو خانوادگی انجام بدین در این صورت احتمال ابتلا و مواجهه با ویروس رو تو خانواده به حداقل میرسونید. مخصوصا خانواده هایی که حتی یک عضو آنها شامل گروههای بالا هستند.

فصل تزریق واکسن از اواسط شهریور تا اواخر مهر ماهه. تو همین ایام هم واکسن وارد بازار میشه. هر سال باید واکسن همون سال رو دریافت کنید بنابراین اگه هنوز از پارسال واکسنتون نو یخچال مونده هرگز اونو تزریق نکنید. چون علاوه بر تازگی واکسن نوع سوش هر سال هم با بقیه متفاوته. از این رو تو همین ایام واکسن تو داروخونه ها پیدا میشه و شما میتونید با مراجعه به داروخونه ها واکسن رو تهیه کنید. البته دیر شدن زمان تزریق دلیل عدم تزریق نیست شما می تونید واکسن امسال رو تا پایان سال هم بزنید ولی بهترین زمان تزریق همین روزهاست.

باز هم یادآوری میکنم مشورت با پزشکتون قبل از خریداری واکسن فراموش نشه...

+ نوشته شده در  سه شنبه هفتم مهر 1388ساعت 14:17  توسط شایلی مامان شاینا کوچولو  | 

خوب اینجا مدتهاست سوت و کور شده ولی از کامنتها پیداست هنوز هم خواننده داریم . من که اصلا این سکوت حاکم بر اینجا رو دوست ندارم این بود که گفتیم با فرا رسیدن فصل داغ یه پست داغ تابستونی هم بذاریم...

من از اول فصل سرما و زمستون رو بیشتر دوست داشتم . نمیدونم شاید چون متولد زمستونم!! جالبه که از شبهای بلند زمستونی و حتی غروبهای بارونی و برفی خیلی بیشتر از روزهای داغ تابستون که هر روز بیشتر از دیروز کش میان و اون غروبهای طولانیش خوشم میومد. تا اینکه با این دو زمستونی که از مادر شدنم میگذره همه نظریات سی ساله زندگیم رو کنار گذاشتم و واقعا مشتاق هوای گرم و روزهای تابستونی ام که اقلا واسه بیرون رفتن مجبور نباشم یه چمدون وسیله با خودم ببرم و با دخترم سر کلاه سرگذاشتن بجنگم تازه اگه خونه نشین نباشیم و از ترس ویروس و آلودگی هوا و ... روزها تو خونه در و دیوارو نگاه نکنیم!!!

اکثر مامانها با این نظر من هم عقیده اند... تابستون یه فصل دوست داشتنی واسه همه بچه دارهاست ولی یادتون باشه همین فصل گرم و مهربون خطراتی رو هم واسه کوچولوها در دل خودش داره. خطراتی که موذی تر از خطرات زمستونی اند. چون ما تو زمستون معمولا حواسمون بیشتر هم جمعه. ولی غالبا از خطرات تابستون غافل میشیم...

تشنگی : به نظر ساده میاد ولی گول زننده است . هوا گرمه... بچه عرق میکنه... آب بدنش هم تبخیر میشه... تشنه میشه... حالا چرا گول زننده است؟ چون بچه ها به خاطر بازیگوشی زیاد معمولا دیر به فکر آب خوردن میفتند اگه هم خیلی کوچولو باشند که نمی تونن بگن تشنه اند. تازه آب خوردن هم خیلی دلچسب نیست چون آب به تنهایی خوشمزه نیست. بعلاوه این فقط آب نیست که بدن از دست میده املاح هم از بدن خارج میشه همونطور که عرق بدن شوره. پس بهترین راه همراه داشتن یه آبمیوه خنک یا آب مزه دار شده است. مثلا چند قطره لیمو آب را مزه دار میکنه.

آفتاب : یکی از زیباترین معجزات خداونده. منبع بزرگ کسب ویتامین دی و دوای همه دردها. اما یادتون باشه میتونه خیلی هم خطرناک باشه. پوست انسان بسیار حساس و شکننده در برابر ناملایمات محیطی به ویژه آفتابه. یکی از شایع ترین سرطانها سرطان پوسته که دلیل عمده ابتلا به اون در معرض قرار گرفتن بی رویه و بدون پوشش در برابر آفتابه. کرم ضد آفتاب را هرگز فراموش نکنین مخصوصا برای بچه ها چون پوست نازک بدن اونها خیلی بیشتر از بقیه در مقابل آفتاب آسیب پذیره. یه وقت به فکر حمام آفتاب کوچولوها بدون کرم محافظتی نباشین ها...

نکته ای که این روزها با دیدن وبلاگهای مامانها یادم بود که حتما بنویسم استفاده از عینکهای آفتابی در بچه هاست. اکثر آقا کوچولو ها و خانوم کوچولوهای خوش تیپ ناز تو عکسهاشون عینک آفتابی زدن و می تونم ادعا کنم ۹۰ درصد این عینکها عینکهای استاندارد نیستند. عینک استاندارد یعنی عینکی که کاملا در برابر اشعه بسیار خطرناک ماورا بنفش مقاوم باشه که حتما باید از عینک فروشیهای معتبر تهیه اش کرد. ببینین ساده بگم وقتی ما عینک تیره میزنیم درست مثل اینه که وارد یه اتاق تاریک میشیم و مردمک چشممون گشاد میشه و نور بیشتری رو با مردمک گشاد شده وارد چشممون میکنیم. حالا اگه عینکمون استاندارد باشه خطری تهدیدمون نمیکنه ولی اگه اشعه از عینکمون رد بشه انگار داریم همین اشعه خطرناک رو وارد چشمهای با مردمک گشاد میکنیم. پس مراقب عینکهای آفتابی غیر استاندارد باشین... عینک آفتابیتون حتما باید آنتی UV باشه.

آب و غذا : مراقب خوراکیها باشین. به علت گرمای هوا غذا زود فاسد میشه و آب هم منبع مناسبی برای رشد میکروبهاست. دقت کنید آب آشامیدنی سالم مصرف کنین و غذاها را بعد از مصرف حتما در یخچال بذارین و دقت کنین مدت زمان کمی در یخچال نگهداری کنین به عبارتی سعی کنین غذا به مقدار کافی تهیه کنین که نیاز به نگهداری باقیمانده در یخچال نباشه.

میوه و سبزی را به دقت بشویید و به ویژه سبزیها رو ضدعفونی کنین. میوه های تابستانی هم اکثرا سنگین هستند و ایجاد دل درد میکنند هم چون بیشترشون با پوست مصرف میشن امکان انتقال آلودگی و بیماری بسیاره. بنابراین برای کوچولوها بهتره میوه را پوست بکنین حتی میوه هایی مثل زردآلو... یا برای کوچکترها بهترین روش بخارپز کردن میوه است. یه بخار بدون افزودن شکر میوه را مطمئن میکنه و خواص خودشو رو هم حفظ میکنه.

از تابستان لذت ببرین ولی مراقب تابستان باشین...

+ نوشته شده در  یکشنبه سوم خرداد 1388ساعت 0:58  توسط شایلی مامان شاینا کوچولو  | 

یادمه وقتی دانشجو بودیم سر درس کارآموزی داروخونه استادمون گفت یکی از بزرگترین نگرانیهای بچه دارها نحوه اجابت مزاج بچه هاشونه و شماها باید تو نحوه برخوردتون باهاشون دقت کنین چون ممکنه مسائلی که به نظر اونها یه مشکل پیچیده و درگیر کننده است واسه شماها خیلی خنده دار به نظر بیاد. مثلا یکی میاد میگه چرا اینقده سفته!! دفعه بعد میگه ای وای خانوم دکتر به دادم برس شده روزی ۱۰ بار!!! عین خمیره!!! بوش عوض شده عیبی نداره!!! شده آبکی درست مثل همون چایی که دارین میخورین!!!! روزی ۱۰ باره فردا میگه حالا شده ۱۰ روز یه بار....

اون روز همه ماها که نهایتا ۲۴ یا ۲۵ ساله بودیم و هنوز به قول معروف تو این باغها نبودیم کلی خندیدیم. بعد که وارد محیط کار شدم و با این پدر مادرها برخورد داشتم همیشه حواسم جمع بود که برخورد درستی داشته باشم هرچند که واقعا به نظرم خنده دار بود و نمیتونستم نگرانیشون رو اونهم اینهمه نگرانی رو درک کنم.

... تا اینکه ...

دختر کوچولوی من تا پایان ۴۰ روزگیش وضعیت اجابت مزاج نسبتا مناسبی داشت مثل اکثر نوزادانی که از شیر مادر تغذیه میکنند. اگه میگم شیر مادر چون دلیل داره که بعدا واستون توضیح میدم ولی در همون ایان ۴۰ روزگیش نوزادی که تا اون موقع روزی ۲ بار اجابت مزاج داشت تبدیل شد به روزی یک بار اونهم نیمه شب معمولا وقتی رو پای باباش بود و داشت بازی میکرد در غیر این صورت میشد روز در میون و کم کم دو یا سه روز فاصله افتاد. راستشو بخواین دیگه هرروز یاد حرفهای استادم بودم که واقعا تنها فکر و ذکرم شده بود این مساله!!!

تو سایتها و کتابهای مختلف جستجو کردم... از متخصصین مختلف اطفال نظر خواستم ولی همه متفق القول میگفتن بچه ای که از شیر مادر تغذیه میکنه نباید به این خاطر نگرانش شد. ولی حرفهاشون یکسان نبود. یکی میگفت روزی ۵ بار تا ۵ روز یک بار طبیعیه... اون یکی میگفت روزی ۷ بار تا هفته ای یک بار... حتی تا روزی ۲۰ بار هم شنیدم ولی چیزی که به من مادر مسلم بود این بود که دخترم از این وضعیت راضی نیست وهرچند به قول اونها طبیعیه... شاینا مرتب زور میزد و پیچ میداد... قرمز میشد و بعد میزد زیر گریه و من مطمئن بودم داره اذیت میشه و باید کاری کرد...

این شد که به دنبال راه حل رفتیم... دوستان عزیزم راه حلهایی که میگم بیشتر ذکر تجربه است و البته تجربه هایی که کسب کردم از رو مطالعه و مشورت با پزشکان بوده و اینجا میخوام باهاتون در میون بذارم... به هیچ وجه قصد تجویز ندارم تاکید میکنم درصورت بروز این مشکل قبل از هرچیز حتما با پزشک مشورت کنید...

در یبوست کودکان که واقعا نمیتونم الان تعریف دقیقی از یبوست داشته باشم دیدید که نظر پزشکان راجع به این مساله متفاوته اول از همه باید مطمئن شد کودک دچار انسداد روده ها نیست. این کار توسط متخصص اطفال در صورتیکه کودک در اولین روزهای تولدش اجابت مزاج نکرد تشخیص داده میشه به این صورت که ناحیه مقعد چک شده و اگر مدفوع در آن نبود نشان دهنده اینه که مدفوع یا تولید نشده یا به عللی به اون ناحیه نرسیده که در اون حال باید راه حلهای متخصصین رو دنبال کرد که بحث ما نیست ولی اگه مدفوع وجود داشت یعنی کودک قادر به دفع اون نیست و اگه ناحیه مقعد مشکل آناتومی نداشته باشه یعنی قابلیت دفع وجود داشته باشه یعنی همه چی قبوله و کوچولو یبوست داره... شاینای ما چون تا ۴۰ روزگی مشکلی نداشت پس مشکلات جسمی و مادرزادی حذف میشدند.

نوزادان شیرخشکی معمولا سفت تر از شیرمادریها اجابت مزاج دارند که شاینا از این دسته هم نبود ولی در بچه های شیر مادری باید به تغذیه مادر توجه کرد. معمولا مادرانی که خودشون یبوست دارن میتونن این عارضه رو به نوزادشون هم منتقل کنن... رژیم غذایی من سرشار از فیبر و مواد سلولزی بود... به مقدار فراوون میوه و سبزی و مایعات مصرف میکردم و بعد از این قضیه روغن زیتون فراوون هم به اون اضافه شد... از شما چه پنهون مامان شاینا دیگه یواش یواش داشت برعکس کار میکرد!!! ولی شاینا خانوم به هیچ صراطی مستقیم نبود!!

یکی از بهترین روشهایی که همون استاد محترممون بهمون گفت این بود که به مادرها بگیم ناحیه مقعد رو چرب کنند و بهتره کمی هم داخل اون ناحیه چرب شه. برای این کار از یه گوش پاک کن کوچک آغشته به روغن بچه یا وازلین طبی میشه استفاده کرد. این عمل میتونه به لغزنده شدن و تحریک اون ناحیه کمک کنه. اگه این روش نشد میشه از شیاف گلیسیرین که تو داروخونه ها هست استفاده کرد. توجه کنید این شیاف با اون شیاف مسهلی که وجود داره (بیزاکودیل) فرق میکنه... شیاف گلیسیرین درواقع دارو نیست فقط یه ماده چرب کننده است که جامد شده و به شکل شیاف درستش کردن اگه هم نبود میتونین خودتون شیاف درست کنین. یه تیکه کره رو به شکل شیاف دربیارین و بذارین تو فریزر کمی سفت شه. کلا شیافها محرکهای خوبی هستند و چرب بودنشون به عمل دفع کمک میکنه... ولی باز هم نشد که نشد... 

مامان بزرگها تجویز کردن از ترنجبین استفاده کنیم. من خیلی به این دوا درمونهای سنتی اعتقاد نداشتم و دلم هم نمیخواست نوزاد کوچولوم که پستونکشو می جوشونم و بهش میدم حالا یهو اون پودر پر آشغال رو که معلوم نیست تو عطاری چطور نگهش میدارن بخوره حالا هر چی هم خاصیت ترنجبین ملینی باشه. ولی راستش وقتی دیدم بابام که یه پزشک قدیمیه تایید کرد ناچار شدم از این روش استفاده کنم البته از آب جوش استفاده میکردم و محلول رو چندین بار صاف میکردم تا حتی المقدور جلو آلودگی رو بگیرم... دروغ چرا بگم روش خوبی بود و چند بار جواب داد چون شاینا طوری شده بود که یه روز که با دوا درمون و شیاف و... شکمش کار میکرد مشکلش همچنان وجود داشت و تا چند روز بعد دیگه خبری نبود و ترنجبین تو یکی دو مورد پاسخگو بود.

راستشو بخواین مشکل شاینا اونقدر بعضی وقتها واسش آزاردهنده میشد و روشهای خوراکی تجویز شده کارامد نبودند که ناچار به استفاده از شیاف بیزاکودیل میشدیم که این دارو اصلا نباید بدون تجویز پزشک مصرف بشه...

بعد از ۲ ماهگی دکتر تجویز کرد از شربت انجیر استفاده کنیم. این شربت به نام "فیژان" در بازار وجود داره و یکی از بهترین ملینها برای بچه هاست. داروی بسیار موثری بود و دختر کوچولوی من هنوز هم از مشتریهای پر و پاقرصشه...

بعد از غذا خور شدن شاینا مشکل یبوست هم شدیدتر شد. چون شاینا هم مقدار غذای زیادی میخوره و هم علاقه چندانی به شیر و مایعات نداره. آب یکی از بهترین حلالهای مشکل یبوسته که دختر کوچولوی ما به سختی آب میخوره...

بنا به نظر پزشک در مواد غذاییی که شاینا میخورد هم تجدیدنظر کردیم. مثلا سیب زمینی یبوست شدید ایجاد میکرد. ماست و تخم مرغ هم مشکل ساز بودند که البته به اندازه سیب زمینی شاینا رو اذیت نمیکرد. دکتر علاوه بر این گفت تو غذاش مقدار زیادی روغن زیتون بریزیم و یادآوری کرد از مقدار زیاد روغن نترسیم چون روغن زیتون اصلا جذب نمیشه و فقط خاصیت ملینی خوبی داره.

یکی از میان وعده هایی که من همیشه به شاینا میدم سالاد گوجه و خیار با روغن زیتون فراوونه که دخترم هم خیلی دوستش داره هم مشکل همیشگیشو کنترل میکنه. گوجه فرنگی و خیارو رنده میکنم کمی آب لیمو یا آب نارنج و روغن زیتون فراوون اونو خیلی خوشمزه میکنه.

روغن کرچک و شربت سناگل هم بسیار موثرند که البته شاینا خیلی خوب اونهارو نمیخوره چون تقریبا بدمزه اند.

همه شما احتمالا خاکشیر رو هم می شناسین. یکی از مواد بسیار موثره که البته به اندازه روغنهایی که بالا گفتم خاصیت ملینی قوی نداره اما برای کنترل این مشکل کارسازه...

از شما چه پنهون ما همچنان با این مشکل شاینا درگیریم که گاهی اوقات اونقدر شدید میشه که مجبوریم هرروز از شیاف گلیسیرین استفاده کنیم و حتی گاهی مجبور به مصرف شیاف بیزاکودیل میشیم. باز هم یادآوری میکنم بیزاکودیل باید با تجویز پزشک مصرف بشه و شاینا زیر نظر مامان و بابا و بابابزرگش این دارو رو استفاده میکنه و مسوولیتشو هم خودمون به عهده میگیریم هرچند من شخصا از این مساله خیلی راضی نیستم و به دنبال راه حلهای بهتری هستم... اگه شما هم راه حل دیگه ای میشناسین خوشحال میشم باهامون درمیون بذارین...

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و ششم بهمن 1387ساعت 15:43  توسط شایلی مامان شاینا کوچولو  | 

تکامل یا نمو

هر چند تکامل همانند رشد در کلیه اعضا و اندامها صورت میگیرد ولی مهمترین آنها تکامل عصبی و روانی است .

تکامل عصبی و روانی جنبه های مختلفی دارد که بسیار به هم شبیهند ولی بررسی چهار جنبه آن مهم تر و مشخص تر میباشد که عبارتند از: حرکت و تحرک ، زبان و تکلم ، شناسایی و رفتار اجتماعی ، فعالیتهای تطبیقی . مواردی که ذکر میشوند در مورد همه بچه ها دقیقا تطابق نمیکند توجه کنید رشد و نمو در انسان تابع عوامل بسیاری از جمله وراثت و محیط است و در انسانی تا انسانی دیگر متفاوت است. ما فقط کلیات را ذکر میکنیم.

1- حرکت و تحرک :

نوزاد در روزهای اول پس از تولد حالت اسپاسم و انقباض در اندامها دارد و حرکات نامنظم و غیرقرینه و اغلب بدون مقصودی انجام میدهد. درصورتیکه به شکم خوابانده شود سر به یک طرف چرخیده و اندامها قرینه قرار میگیرند . درصورتیکه به روی شکم بصورت افقی نگاهداشته شود کنترل سر نداشته و سر کاملا خم میشود . اگر با کشیدن دستهای نوزاد وی را کاملا از حالت خوابیده به نشسته بکشانیم سر کاملا به عقب میافتد .

رفلکسهای ابتدایی کودک بخش مهمی از فعالیتهای وی را تشکیل میدهند که مهمترین آنها عبارتند از:

رفلکس مورو : وقتی کودک را مانند انداختن رها میکنیم حالت تدافعی به خود گرفته دستها کاملا باز میشوند و پنجه ها حالت ستاره ای به خود میگیرند .

رفلکس مورو

رفلکس چنگ زدن : نوزاد انگشت شما را چنگ زده محکم میگیرد.

رفلکس جستجو : رفلکسی طبیعی برای جستجوی سینه است که معمولا با تحریک صورت با انگشتان هم پاسخ میدهد . نوزاد سر خود را به دنبال عامل محرک می چرخاند.

رفلکس مکیدن و رفلکس قدم گذاشتن ... رفلکسها بیشترند ولی مهمترین آنها ذکر شده است.

در طی 3 تا 4 هفته بعد حالت اسپاسم عضلانی کاهش پیدا کرده و در صورتیکه به شکم خوابانده شود گردن محکم تر است و درصورتیکه به روی شکم افقی قرار گیرد سر را برای لحظه ای بلند میکند تا در سطح بدن قرار گیرد .

در حدود هفته 8 کنترل سر بهتر شده سر را به خوبی به اطراف حرکت میدهد و درصورتیکه به روی شکم به طور افقی نگاهداشته شود سر را در سطح بدن قرار میدهد ولی هنوز هم وقتی از حالت خوابیده به نشسته او را بکشانید سر را به عقب پرتاب میکند .

در حدود سه ماهگی در حالت خوابیده روی شکم سر را بلند میکند و در صورتیکه به روی شکم افقی نگاهداشته شود سر را بالاتر از تنه نگه میدارد . در حالت کشیدن از خوابیده به نشسته سر کمی به عقب برمیگردد . رفلکسهای نوزادی تا این سن خیلی کم شده اند یا کاملا از بین رفته اند.

در حدود چهار ماهگی در حالت خوابیده روی شکم سر و سینه را بلند میکند. کنترل سر خوب بوده و در حالت کشیده شدن از خوابیده به نشسته سر به عقب نمیافتد . در این سن کودک میتواند با داشتن تکیه گاه بنشیند که در این صورت سر به جلو خم میشود.

در حدود 4 تا 5 ماهگی کودک غلتیدن انجام میدهد که در ابتدا از حالت خوابیده به شکم و سپس معکوس انجام میشود.

در حدود 6 تا 7 ماهگی کودک ابتدا با داشتن تکیه گاه و یا تکیه روی دستهای خود در حالیکه کمی به جلو خم شده و پس از 3 تا 4 هفته بدون تکیه گاه میتواند بنشیند در حالیکه پشت او خمیده و قوز است . در حالت ایستاده با کمک میتواند قسمت اعظم وزن بدن خود را تحمل کند و حرکات جهشی روی پاها انجام دهد . اشیا را به حالت چنگ زدن میگیرد.

در 8 تا 10 ماهگی نشستن بهتر شده و حالت قوز پشت صاف میشود و ابتدا در حالت خوابیده روی شکم چرخیده و به تدریج خزیدن یا چهاردست و پا انجام میدهد. در این سنین به تدریج از انگشت شست دست به عنوان مقابل سایر انگشتان استفاده کرده و اشیا را در حالیکه شست را دربرابر بقیه انگشتان قرار میدهد میگیرد.

در 10 تا 12 ماهگی به تدریج ابتدا برای چند لحظه و سپس طولانی تر می تواند بایستد و با کمک از مبل یا دیوار می تواند راه برود.

در 12 تا 14 ماهگی به تدریج راه رفتن را شروع کرده و میتواند اشیای کوچک را با کمک انگشت شست و سبابه بردارد.

از 14 تا 16 ماهگی بدون کمک به خوبی راه رفته و از پله ها چهاردست و پا بالا میرود.

در 18 تا 20 ماهگی به زحمت میتواند بدود و در صورتیکه دست وی نگاهداشته شود از پله ها به صورت پله پله بالا میرود. و پس از چند هفته می تواند با کمک از پله ها پله پله پایین بیاید. در یک صندلی کوچک به خوبی مینشیند.

در 2 سالگی می تواند براحتی دویده و یا از پله ها بصورت پله پله بالا و پایین برود و یا از صندلی یا مبل خود را بالا بکشد .

در حدود 5/2 سالگی می تواند جست بزند ، توپ را لگد بزند و از دستهای خود برای انجام کارها به خوبی استفاده کند.

در 3 سالگی می تواند از پله ها با گذاشتن پاها بصورت یک در میان و متناوب بالا برود. سه چرخه براند و برای چند لحظه روی یک پا بایستد و از یک پله پایین بپرد.

در 4 سالگی می تواند از پله ها با گذاشتن یک در میان پاها پایین بیاید، یک پا جست بزند، توپ را براحتی شوت کند و کاغذ یا پارچه را قیچی نماید.

در 5 سالگی می تواند پرش کند و روی یک پا لی لی نماید.

در طی سالهای مدرسه مهارتش بیشتر میشود و مخصوصا از دست خود برای انجام کارهای ظریف استفاده میکند.

2- زبان و تکلم :

در هنگام تولد صدای کودک را فقط گریه های او تشکیل میدهد ولی پس از ماه اول بتدریج صداهای درهمی از گلوی وی خارج میشود.

در 2 تا 3 ماهگی این صداها بیشتر شده و اغلب شامل حروف باصدا میشود.

در 5 تا 6 ماهگی صدای کودک تکرار همان حروف باصداست.

در 8 تا 9 ماهگی میتواند بعضی از کلمات مثل ماما یا بابا را تکرار کند بدون آنکه مفهوم خاصی برایش داشته یاشد.

در یکسالگی کلمات ساده را تقریبا با مقصود بیان میکند.

در 15 ماهگی چندین کلمه ساده را با منظور بیان میکند.

در 18 ماهگی تعداد کلمات بسیار میشود و با نشان دادن اشیا یا عکس نامشان را میگوید و دستورات ساده را اجرا میکند.

در 2 سالگی میتواند جملا بسیار ساده مرکب از دو یا سه کلمه را بیان کرده و بعضی از قسمتهای بدن خود را با اشاره نام ببرد.

در 5/2 سالگی نام کامل خود را میداند و میتواند بیان کند و در جملات از کلمه "من" استفاده میکند.

در 3 سالگی سن و جنس خود را میداند و در صورت پرسش جواب میدهد. میتواند تا سه بشمرد و کلمات چند سیلابی را ادا میکندو اسمها را در صورت لزوم به صورت جمع بیان میکند. اشعار و تصنیفهای کوتاه یاد میگیرد.

در 4 سالگی اشیا را تا چهار براحتی می شمارد و می تواند داستان ساده کوتاهی بگوید.

در 5 سالگی می تواند نام چند رنگ را بدرستی بگوید، جملات ده سیلابی را به درستی تکرار کند، تا 10 بشمارد و در مدرسه مهارت او در تکلم بیشتر خواهد شد.

3- شناسایی و رفتار اجتماعی :

نوزاد در هفته های اول چندان توجهی به اطراف ندارد و فقط به اشیا و نوری که در وسط میدان دیدش باشد خیره میشود. در این حالت خیره شدن چشم از چرخش بدن تبعیت نمیکند که به آن اصطلاحا "چشم عروسکی" گفته میشود. حرکات منظم و صداهای یکنواخت مثل حرکات گهواره یا موسیقی ریتم دار با فرکانس بالا و همچنین صدای مادر به او آرامش میدهد. با صدای بلند سر را به آن سو می چرخاند.

از هفته 3 و 4 گاهگاه لبخند میزند و بتدریج به اشیا و بخصوص اشخاص توجه بشتری نشان میدهد و با چشم آنها را تعقیب میکند.

در 2 ماهگی نور و اشیا بزرگ و اشخاص متحرک را تا حدود 90 درجه از خط وسط با چشم دنبال میکند و هنگام صحبت کردن و خندیدن با او می خندد.

در 3 تا 4 ماهگی به اشیا و اسباب بازیهای بزرگ و مخصوصا دارای صدا یا نور توجه خاصی می نماید و سعی میکند آنها را بگیرد و پس از گرفتن به دهان می برد. در آغوش مادر احساس لذت میکند و حمام گرفتن در وان برایش شادی آور است.

در 4 تا 5 ماهگی تماس با افراد آشنا بخصوص وقتی با وی بازی یا صحبت کنند لذت بخش است. با صدای بلند می خندد و اگر تماس یکباره با وی قطع شود احساس ناراحتی کرده و حتی به گریه می افتد. با دیدن شیشه شیر و غذا دچار شادی و هیجان می شود.

در 6 تا 7 ماهگی توجه خاصی به قیافه های آشنا پیدا میکند و از دیدن چهره های غریبه ناراحت میشود. تغییرات قیافه مخاطب وی مثل خنده،اخم و عصبانیت در وی اثر میگذارد و واکنش نشان میدهد. به تصویر خود در آینه توجه کرده و آنرا نوازش میکند.

در 8 تا 10 ماهگی والدین و افراد خانواده و یا کسانیکه با وی تماس نزدیک دارند را به خوبی میشناسد و با صدای آنها آشنایی پیدا میکند بطوریکه وجود مادر در اطراف وی حتی صدایش به وی آرامش میدهد. نام خود را تا حدودی تشخیص میدهد. به اسباب بازی علاقه زیادی نشان میدهد و در صورتیکه اسباب بازی با پارچه پوشانده شود با برداشتن پارچه آن را پیدا میکند. بازی "دالی موشه" مورد توجه وی است. در صورتیکه شیئی در دست داشته باشد و از وی تقاضا شود آنرا پس میدهد هر چند آنرا کاملا رها نمیسازد. کارهای ساده از قبیل دست زدن و بای بای کردن را می تواند یاد بگیرد.

در 10 تا 12 ماهگی با نام اغلب اشیا آشنایی پیدا کرده و با اسباب بازی ساده از قبیل توپ یا عروسک بازی میکند. شیئی را در صورت تقاضا پس میدهد و آنرا رها می سازد.

در 15 ماهگی اشیا و چیزهایی را که دوست دارد با اشاره نشان میدهد و نام اشیا بسیار آشنا را که نام ساده ای دارند بیان میکند.

در 18 ماهگی بسیاری از اشیا و حیوانات و اشخاص و حتی عکس آنها را می شناسد و نام می برد. خودش غذا میخورد و در صورت ناراحتی کمک می طلبد. اسباب بازیهایی را که نخ دارند از قبیل ماشین میکشد و عروسک را در آغوش گرفته نوازش میکند.

در حدود 2 سالگی با قاشق میتواند غذا بخورد. در لباس پوشیدن و درآوردن کمک میکند و احتیاجات و خواسته های خود را بیان می نماید. مدفوع و ادرار خود را خبر میدهد و میتواند از نظر توالت رفتن تربیت شود. به داستانهای عکس دار گوش میدهد و صفحات کتاب را یکی یکی ورق میزند. به توپ در صورت تقاضا لگد میزند.

در 5/2 سالگی از خود به صورت "من" در جملات نام می برد و نام کامل خود را میداند.

در 3 سالگی سن و جنس خود را میداند و در بازیهای ساده با بقیه کودکان شرکت میکند. میتواند دست خود را بشوید.

در 4 سالگی داستانهای کوتاه و ساده و یا جاهایی را که دیده تعریف میکند و در بازیهایی که بازی کننده ها نقش خاصی دارند از قبیل پدر یا مادر بودن یا دزد و پلیس یا مهمان و صاحبخانه شرکت میکند و می تواند به تنهایی توالت برود.

در 5 سالگی به تنهایی لباس خود را می پوشد و یا درمی آورد و درباره اشیا و معنی لغات پرسش میکند و 4 رنگ اصلی را می شناسد.

در سنین 3 تا 5 سالگی کودک به عاداتی که در پیرامون وی بخصوص در خانواده است و یا وی را در انجام آنها تربیت میکنند آشنا میشود و بتدریج آن عادات را به خود میگیرد. در رویاهای خاص فرو میرود و خود را در غالب اشخاص بزرگسال که در وی تاثیر گذاشته اند مثل والدین یا پزشک یا مربی مهدکودک قرار میدهد. در این سنین جنسیت اسباب بازیها هم مشخص میشود. دختران سراغ اسباب بازیهای دخترانه و پسران سراغ اسباب بازیهای پسرانه میروند. بازی پسر و دختر غالبا به صورت تقلیدی از پدر و مادر درمی آید.

در سالهای مدرسه قابلیت آموزش کودک بیشتر میشود و می آموزد بیشتر به خود متکی باشد. به اشخاص و وسایل بیرون از منزل توجه خاص نشان میدهد و بازیهای خارج از منزل وی را بیشتر سرگرم میسازد. بتدریج احساس وظیفه و مسوولیت را در موارد مختلف پیدا میکند.

4- فعالیتهای تطبیقی :

پس از دوران نوزادی کودک بتدریج به محیط خود علاقه نشان میدهد. اشیا و اشخاص را دنبال میکند در 3 تا 4 ماهگی به اشیا و یا اسباب بازیهایی که به وی عرضه شده توجه خاص می نماید و سعی میکند آنها را بگیرد و درصورتیکه شیئی در دستش قرار داده شود برای چند لحظه آنرا نگه میدارد و یا به طرف دهان می برد.

در 4 تا 5 ماهگی اسباب بازیهای ساده از قبیل جغجغه را برای مدت طولانی به دست میگیرد و آنرا برای به صدا درآوردن حرکت میدهد.

گرفتن اشیا از 6 ماهگی به بعد بتدریج از حالت چنگ زدن خارج شده و در حدود 9 ماهگی کودک از انگشت شست خود در برابر سایر انگشتان برای گرفتن و برداشتن اشیا استفاده میکند.

در 7 ماهگی اشیا را از یک دست به دست دیگر منتقل میکند و می تواند بیسکویت را به دست گرفته و بخورد.

 در حدود 9 تا 10 ماهگی اشیا کوچک مانند تیله را با انگشت شست و سبابه برمیدارد و شیئی را که در دست دارد در صورت تقاضا پس میدهد هرچند که نمی تواند آن را رها سازد. درصورتیکه دو جسم مثلا دو مکعب به وی داده شود آنها را به یکدیگر می زند. می تواند از لیوان آب بخورد.

در حدود یک سالگی پس دادن شی با رها کردن همراه میشود. در این سن کودک به اشیا مختلف علاقمندی نشان می دهد و مثلا اشیا روی میز یا داخل کشو را برمیدارد.

در حدود 15 ماهگی درصورتیکه به او آموزش داده شود می تواند دو مکعب را روی یکدیگر بچیند و با مدادرنگی خط بکشد و جسم کوچکی مثل تیله را درون بطری بیندازد.

در حدود 18 ماهگی می تواند سه مکعب را روی هم قرار دهد و با مداد روی کاغذ خطهای درهم بکشد و خط عمودی را تقلید کند و کتاب را هر دو یا سه صفحه یک ورق بزند.

در حدود دو سالگی می تواند شش مکعب را روی هم بچیند و یا مکعبها را به صورت قطار دنبال هم قرار دهد. دایره و خط افقی را تقلید کند و کاغذ را تابزند. در این سنین کودک بسیار علاقمند است در کارهای خانه ازقبیل جاروزدن و تمیزکردن تقلید نماید.

از 5/2 سالگی می تواند برجی از روی هم گذاشتن هشت مکعب بسازد و خطوط دایره مانند بکشد.

در 3 سالگی می تواند برج 9 تا 10 مکعبی بسازد و درست کردن پل با سه مکعب را تقلید کند. با مداد علامت بعلاوه را تقلید می نماید و دایره را از روی شکل آن میکشد. می تواند کفشهایش را بپوشد و یا دکمه های لباس خود را باز کند.

در 4 سالگی می تواند ساختن دروازه را با 5 مکعب تقلید کند. علامتهای ضربدر و بعلاوه و مربع را از روی شکل آنها بکشد و شکل آدم را با سر و 2 تا 4 قسمت دیگر بدن نقاشی کند. از دو خط خط بلندتر را تشخیص میدهد.

در 5 سالگی می تواند مثلث را از روی شکل آن بکشد و از بین دو جسم جسم سنگین تر را مشخص کند. شکل آدم را با قسمتهای اصلی آن بکشد. اشیا را تا 10 می شمارد و می تواند حروف الفبا را در نوشتن تقلید کند.

در سنین مدرسه کودک بتدریج نوشتن و نقاشی و بسیاری کارهای ظریف دیگر را می آموزد.

 

پ.ن.: از همه دوستان عزیز پوزش می طلبم که پست این مطلب به درازا کشیده شد و بین مطالب رشد و تکامل فاصله زمانی زیادی افتاد... در پست آینده سعی بر این دارم خلاصه ای از معیارهای رشد و نمو بر حسب سن کودک را مطرح کنم تا بدین وسیله ارتباط دو مطلب مشخص تر شود.

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم دی 1387ساعت 23:43  توسط شایلی مامان شاینا کوچولو  | 

رشد و تکامل مجموعه تغییرات کمی و کیفی است که در طی زمان کودک نوزاد را به یک بزرگسال بالغ تبدیل میکند و به عنوان مهمترین معیار تندرستی کودک شناخته میشود . رشد همان تغییرات فیزیکی در اندازه های بدن است و تکامل تغییرات در کار از نظر کیفی می باشد که هرچند مستقیما قابل اندازه گیری نیست ولی روشهای کلی بررسی آنهم وجود دارد . از آنجایی که این دو عامل از مهمترین دغدغه های والدین هستند سعی میکنیم طی چند پست آینده کلیات آنها را بررسی کنیم . مطالب این پستها از کتب پزشکی طب کودکان گرفته شده که تلاش کردیم آنها را به زبان ساده و روان توضیح دهیم...

رشد و تکامل حتی در کودکان سالم و طبیعی بسیار با یکدیگر متفاوت است و شاید بتوان گفت هر کودکی برای خود رشد و تکامل ویژه ای دارد که این اختلاف صرفنظر از عوامل غیرطبیعی و بیماریزا به ژنتیک و نژاد و محیط بستگی دارد . بنابراین نکات و کلیاتی که در این مطالب گفته میشود در جزییات ،درمورد همه صدق نمیکند .

یکی از رایج ترین روشهایی که اکثرا با آن آشنایی داریم و برای سنجش تکامل و مخصوصا رشد اعمال میشود روش "صدک" یا "درصد" یا "پرسنتایل" می باشد. در این روش معیار بر 100 قرار دارد بدین معنی که فرض میشود اگر جمع کل تعداد افراد نمودار 100 نفر باشد شخص مورد نظر با کدامیک از افراد شباهت دارد و یا روی کدام منحنی است و درنتیجه چه تعدادی از افراد در رده پایین تر و چه تعداد در رده بالاتر قرار دارند . مثلا اگر نمودار وزن را در نظر بگیریم و کودک مورد نظر روی منحنی 25 پرسنتایل باشد نتیجه میشود از هر 100 کودک 24 نفر وزن کمتر و 75 نفر دارای وزن بیشتر از کودک مورد نظر دارند . کودک با رشد نرمال کودکی است که پرسنتایل خود را در طول دوره رشد حفظ کند البته تا حدودی و افت یا افزایش ناگهانی پرسنتایل نداشته باشد.

رشد

مهمترین معیارهایی که درمورد رشد بکار میروند شامل وزن ، قد و اندازه دور سر هستند.

1- وزن : وزن کودک نوزاد طبیعی بطور متوسط 4/3 کیلوگرم و حدود آن در منحنی های 5 تا 95 درصد تقریبا 5/2 تا 4 کیلوگرم می باشد . وزن پسر هنگام تولد مختصری بیشتر از دختر و فرزند اول معمولا کمتر از فرزندان بعدی می باشد . در چند روز اول پس از تولد نوزاد مختصری وزن خود را از دست میدهد و سپس شروع به افزایش وزن میکند بطوریکه در روزهای هفتم تا دهم تقریبا برابر وزن هنگام تولد میگردد . پس از آن رشد نوزاد سریع میشود بطوریکه در هفته های اول روزانه 30 گرم و در 5 ماه اول بطور متوسط روزانه 20 گرم افزایش وزن پیدا میکند و در سن حدودا 4 ماه تمام وزنش تقریبا دو برابر وزن هنگام تولد میگردد . پس از ماه پنجم تا سال اول بطور متوسط کودک حدود 15 گرم در روز افزایش وزن دارد و در یکسالگی وزن وی تقریبا 3 برابر وزن هنگام تولد میشود . در طی سالهای اول پسرها مختصری بیش از دخترها افزایش وزن پیدا میکنند.

سرعت افزایش وزن پس از سال اول به نسبت کاهش می یابد و کودک کم و بیش حالت چاقی ماههای اول عمر خود را از دست میدهد و در طی سال دوم کودک بطور متوسط 5/2 تا 3 کیلوگرم افزایش وزن داشته و در پایان دو سالگی وزن وی حدودا 4 برابر وزن هنگام تولد میگردد.

در طی سالهای سوم تا پنجم سالانه حدود 2 کیلوگرم به وزن کودک اضافه میشود و برخلاف سال اول در این سالها دخترها وزن بیشتری اضافه میکنند بطوریکه در 7 سالگی اندکی بیشتر از وزن پسرها میشود.

در سالهای دبستان کودک سالانه حدود 3 تا 5/3 کیلوگرم افزایش وزن دارد که وزنش در حدود 8 سالگی حدودا 7 برابر وزن هنگام تولد میگردد . در طی این سالها کودک در پاییز بیشتر و در بهار کمتر رشد میکند. پس از سالهای دبستان و شروع دوره بلوغ، رشد وزنی سریع میشود که این دوره در دخترها زودتر و حدود سنین 10 تا 12 سالگی و در پسرها 12 تا 14 سالگیست.

روشی که در بالا گفته شد روش سنجش وزن نسبت به وزن هنگام تولد است که امروزه بسیاری از متخصصین وزن اولیه کودک را معیار سنجش در نظر نمیگیرند. هرچند که خیلیها معتقدند برای سنجش و بررسی رشد وزنی کودک باید هر دو روش بالا و روشی که الان ذکر میکنیم را بررسی نمود.

روش بعدی روش فرمولی است که از روابط زیر پیروی میکند...

وزن به کیلوگرم در 3 تا 12 ماهگی = (سن به ماه + 9 ) / 2

وزن به کیلوگرم در 1 تا 6 سالگی = (سن به سال * 2 ) + 8  

وزن به کیلوگرم در 6 تا 12 سالگی =( (سن به سال * 7 ) – 5 ) / 2

 

- فرمولها از سمت راست نوشته شده اند.

علامت * همان ضربدر است.

2- قد : قد نوزاد بطور متوسط 50 سانتیمتر و در نمودار صدک 5 تا 95 تقریبا 46 تا 54 سانتیمتر است . قد پسر کمی بلندتر از دختر است.

رشد قدی در ماههای اول به نسبت زیاد بوده و قد کودک در 6 ماه اول حدود 15 سانتیمتر و در 6 ماه دوم سال اول حدود 10 سانتیمتر افزایش می یابد که باز هم در پسرها اندکی بیشتر از دخترهاست . در یک سالگی قد کودک حدود 75 سانتیمتر می باشد. در طی سال دوم افزایش قد حدود 10 تا 12 سانتیمتر و از سالهای سوم تا ششم سالیانه حدود 6 تا 8 سانتیمتر است و قد در 4 سالگی حدود 2 برابر هنگام تولد میگردد . تا حدود سن 5 تا 6 سالگی قد کودک معمولا بطور خوابیده اندازه گیری میشود و پس از آن به صورت ایستاده . قد درحالت خوابیده مختصری از ایستاده بیشتر است.

در سالهای دبستانی رشد قدی حدود 6 سانتیمتر در سال بوده و در سن 13 سالگی قد تقریبا 3 برابر هنگام تولد میشود . در دوران بلوغ قد هم سریعتر رشد میکند که در دخترها زودتر از پسرها این اتفاق می افتد.(مراجعه شود به و وزن) . پسرها معمولا در انتها قد بلندتری از دخترها دارند.

مانند وزن قد هم از فرمولهایی تبعیت میکند...

قد به سانتیمتر در 2 تا 12 سال = (سن به سال * 6 ) +77

فرمولهای بالاتر از 3 سال در دخترها و پسرها متفاوتند که ما در این نوشته قصد ارائه تمام فرمولهای رشدی نیستیم و برای جلوگیری از سخت شدن مطلب از ذکر بقیه خودداری میکنیم.

باید توجه داشت از نظر رشد طولی قسمتهای مختلف به یک نسبت رشد نمیکنند . در هنگام تولد اندامها کوتاهترند و پس از چند ماه اول اندامها رشد طولی بیشتری نسبت به تنه پیدا میکنند.

3- دور سر : سر کودک هنگام تولد نسبت به بقیه بدن بزرگتر است زیرا سر 75 درصد رشد خود را انجام داده درصورتیکه سایر قسمتها فقط حدود یک دهم رشد خود را به پایان رسانده اند. دور سر یعنی اندازه پیرامون سر که در هنگام اندازه گیری با متر در جلو از ناحیه پیشانی و در عقب از ناحیه برجستگی پشت سر میگذرد . این اندازه هنگام تولد بطور متوسط حدود 35 سانتیمتر و حدود اندازه در صدک 5 تا 95 تقریبا 32 تا 37 سانتیمتر می باشد . طول سر حدود یک چهارم قد در هنگام تولد است ولی در بزرگسالی یک هشتم طول بدن را تشکیل میدهد. در ماههای اول بعد از تولد رشد سر به نسبت زیاد است و در شش ماه اول حدود 8 تا 10 سانتیمتر افزایش می یابد و در 6 ماه دوم افزایش حدود 3 سانتیمتر بوده و دور سر در یک سالگی حدود 47 سانتیمتر میگردد . افزایش دور سر در سال دوم حدود 2 سانتیمتر و در سالهای بعد از این هم کمتر می باشد بطوریکه در 5 تا 12 سالگی جمعا 2 تا 3 سانتیمتر به اندازه دور سر اضافه میشود . فرمول زیر برای کودکان شیرخوار بکار برده میشود...

اندازه دور سر به سانتیمتر در شیرخواران = ( قد به سانتیمتر / 2 ) + 10

 

پ.ن.: در ادامه به بررسی تکامل خواهیم پرداخت...

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه ششم آذر 1387ساعت 16:20  توسط شایلی مامان شاینا کوچولو  | 

وقتی دخترک دو روزه ام را پس از سپری کردن یک شب در بیمارستان بعد از تولدش  به خانه آوردیم با باز کردن پوشکش با صحنه ناخوشایندی رو به رو شدیم. علیرغم اینکه دخترم در یکی از بهترین بیمارستانهای خصوصی تهران متولد شده بود اما کوتاهی بخش نوزادان و حساسیت پوست کوچولوی ما باعث ایجاد سوختگی و التهاب نسبتا شدیدی شده بود. در ایران معمولا مرسوم است مادر و نوزاد یک شب بعد از تولد را در بیمارستان سپری میکنند و در صورت عدم مشکل خاصی مرخص می شوند و نوزاد در اولین شب زندگیش در اکثر بیمارستانها فقط برای شیرخوردن به مادر سپرده میشود و تعویض پوشک و لباس و امور مربوطه توسط بخش نوزادان انجام میشود.

در اکثر وبلاگهای دوستان دیدم یکی از لوازم خریداری شده در سیسمونی، کرمهای ضد التهاب ادرار سوختگی هستند و گاها مشاهده کردم اطلاعات چندانی از نوع و نحوه مصرف آنها وجود ندارد و معمولا همان که مارک معروف تری است یا فروشنده پیشنهاد کرده که فروشنده هم غالبا مغازه دار لوازم بچه است نه داروساز داروخانه، یا آنچه دیگران توصیه کرده اند همان خریده میشود. لذا لازم دیدم توضیح کوتاه و مختصری راجع به انواع کرمهای ضد التهاب ادرار سوختگی داده باشم بلکه تازه مادرانی که مثل من با این مساله مواجه میشوند، استفاده لازم را ببرند.

قبل از هر چیز یادآور میشوم ادرار سوختگی مشکلی بسیار شایع بوده که خاص سن خاص یا دوره خاصی هم نیست.  محیط پوشک یک محیظ بسته و بدون منفذ است و انباشته شدن ادرار ایجاد رطوبت میکند. رطوبت و عدم وجود جریان هوا عوامل مناسبی جهت رشد قارچها و باکتریهاست. وجود قارچ و باکتری ایجاد التهاب و قرمزی و در صورت عدم رسیدگی به موقع عفونت میکند. بنابراین بهترین روش مبارزه و پیشگیری از این مساله باز گذاشتن پوشک و تعویض به موقع و سریع و شستشوی کافی و عدم استفاده از مواد شوینده حساسیت زا می باشد. استفاده از پوشکهای مرغوب که پوشش خارجی پلاستیکی نداشته و مانع ورود اکسیژن نمی شوند و داراری مواد جاذب غیرآلرژن هستند که ادرار را جذب کرده محیط پوشک را خشک نگه میدارند نیز در به تعویق انداختن این عارضه کمک میکند.

مواد و کرمهای مورد استفاده برای درمان به دو دسته عمده تقسیم میشوند. مواد طبیعی غیر شیمیایی و مواد دارویی شیمیایی.

الف- مواد طبیعی غیر شیمیایی :

اکثر کرمهای مارک دار موجود در لوازم سیسمونی از این دسته هستند که بدون نسخه پزشک قابل تهیه می باشند. این کرمها حاوی مواد و پایه های نرم کننده و مرطوب کننده اند. ماده موثره غالب آنها زینک اکساید یا اکسید دو زنگ یا همان اکسید روی می باشد. این ماده خاصیت قابض دارد در واقع منقبض کننده عروق و مویرگهای خونی منطقه بوده ایجاد خاصیت ضد التهاب میکند در نتیجه درد حاصل از سوختگی را هم التیام می بخشد. از این ماده جادویی می توان در انواع سوختگیها استفاده کرد . توجه کنید پودر اکسیددوزنگ جذب پوست نشده و به صورت یک لایه سفیدرنگ اصطلاحا ماسیده میشود . تیوبهای 30 گرمی زینک اکساید در داروخانه ها در اختیار شماست.

گروهی از عصاره های گیاهی نیز خاصیت ضدالتهابی دارند که از آنها نیز در درمان ادرارسوختگی استفاده میگردد. معروف ترین این گروه گیاه کالاندولا است که خاصیت اعجازانگیزش در درمان التهاب باعث شده مصرف پماد کالاندولا در بخش اطفال بیمارستانها از زینک اکساید پیشی بگیرد. پماد کالاندولا با همین نام به صورت پمادهای 15 گرمی در داروخانه ها موجود بوده و بدون نسخه و تجویز پزشک نیز قابل تهیه است.

عصاره گیاه جوجوبا ، آووکادو و بابونه نیز خاصیت ضدالتهاب دارند که نسبت به کالاندولا گرانقیمت تر هستند ولی ترکیب این سه گیاه در اکثر کرمهای ضد ادرار سوختگی وجود داشته و در درمان آن معجزه میکنند.

ویتامین های آ و د اثر التیام بخشی دارند و در غالب موارد استفاده از آنها سبب پیشگیری از این عارضه نیز میگردد . پماد ویتامین آ+د برای درمان سوختگی ناشی از ادرار بسیار تجویز میشود. ضمنا وجود وازلین به عنوان پایه در این پماد، خشکی ناشی از التهاب راهم درمان میکند.

روغن ماهی از رایج ترین روغنهای طبیعی برای درمان این عارضه است. وجود ویتامین آ و د طبیعی در آن خاصیت بهبودبخشی آن را دوچندان کرده است. به طوریکه انواع پمادهای سوختگی موجود در داروخانه ها حاوی مقادیر این روغن همراه با ترکیبات اکسیددوزنگ و ویتامین آ+د هستند. شما می توانید پماد سوختگی را با همین نام و بدون نیاز به نسخه پزشک از داروخانه ها تهیه کرده در انواع سوختگیها به کار برید.

ب- مواد دارویی شیمیایی:

این گروه به سه دسته عمده تقسیم می شوند. استفاده از هر سه دسته باید با تجویز و تحت نظر پزشک صورت گیرد. توجه کنید خاصیت درمانی این گروه بسیار قوی تر است اما مصرف طولانی و بدون تجویز پزشک می تواند ایجاد عارضه و عادت کند در صورتی که مواد طبیعی موجود در گروه الف محدودیت زمانی و تجویزی ندارند.

گروه اول : کورتیکواستروئیدها که همگی با نام عمومی کورتون آنها را می شناسیم. کورتونها مواد بسیار موثری در درمان انواع التهابها می باشند. کورتونها به صورت انواع قرص، آمپول و پماد و کرم و لوسیون در بازار دارویی وجود دارند که انواع موضعی آنها در درمان سوختگیها کاربرد دارد. اثر آنها بسیار سریع و باورنکردنی است به طوریکه اکثر مادران با دیدن اثر خارق العاده آنها مشتری دائمی مصرفشان میشوند که کاری بسیار نادرست و گاها خطرناک است. کورتونهای رایج در درمان ادرارسوختگی شامل کرمها یا پمادهای بتامتازون ، هیدروکورتیزون ، تریامسینولون ، فلوئوسینولون ، کلوبتازول و انواع ترکیبی حاوی این مواد هستند. استفاده طولانی مدت آنها ایجاد عادت و کاهش اثر درمانی و در اصطلاح عام نازک شدن پوست میکند حتی در مواردی که دارو جذب بدن میشود عوارض مصرف کورتونها گسترده تر و خطرناک تر میگردد. عوارضی مانند پوکی استخوان یا کم کاری غده فوق کلیه از عوارض خطرناک مصرف طولانی مدت این دسته است.

گروه دوم : داروهای ضد قارچ هستند. همانطور که گفتیم محیط مرطوب تاریک و بدون جریان هوای درون پوشک محیط بسیار مساعدی جهت رشد انواع قارچها و هاگهایشان است و این عوامل ایجاد التهاب و خارش میکنند. داروهای ضد قارچ نیز انواع خوراکی و موضعی دارند که انواع موضعی مشهور آنها در درمان التهابات قارچی پوستی شامل کلوتریمازول و نیستاتین می باشند که غالبا این گروه را همراه با کورتونها تجویز میکنند. مصرف طولانی مدت و بدون توصیه پزشک این دسته نیز مقاومت به دارو ایجاد میکند و ضایعه گسترده تر میشود.

گروه سوم : آنتی بیوتیکها هستند که معمولا فاز آخر درمانی می باشند یعنی زمانی که ضایعه به داروها پاسخ درمانی نداده و التهاب تبدیل به عفونت شده است. آنتی بیوتیکهای موجود و رایج در بازار دارویی ایران تتراسیکلین و جنتامایسین هستند . گمان کنم اکثر شما دوستان اثرات ناخواسته مصرف طولانی مدت و نا بجای آنتی بیوتیکها را خیلی خوب میدانید. مقاومت به دارو شایع ترین عارضه مصرف نادرست آنتی بیوتیکهاست.

در بازار دارویی ایران پماد ترکیبی شامل کورتون، ضد قارچ و آنتی بیوتیک موجود است که کاربرد وسیع و نسبتا اختصاصی در درمان ادرارسوختگی پیدا کرده است : تریامسینولون ان ان حاوی تریامسینولون (کورتون) + نیستاتین (ضدقارچ) + نئومایسین (آنتی بیوتیک).

در خاتمه دوباره تاکید میکنم با مراقبت درست از کودک خود تا جایی که می توانید از ایجاد این عارضه جلوگیری کنید ولی گاهی این مشکل اجتناب ناپذیر میشود مثلا زمان دندان درآوردن یا بیماریهایی مثل بیرون روی آنهم با پوشکهای مرغوب!!! موجود در ایران... با مواجه شده با این مشکل در مراحل اولیه کرمها وروغنهای طبیعی مفید خواهند بود ولی در صورت عدم بهبود تحت هیچ شرایطی بدون معاینه و نظر پزشک از داروهای شیمیایی استفاده نکنید. چون مقاومت ایجاد شده توسط آنها در اثر مصرف نابجا، درمان بسیار طولانی و مشکلی به دنبال خواهد داشت که هم شما هم کوچولوی ناز شما آزرده خواهید شد.

 

پ.ن.: کامنتهای مربوط به این پست بررسی خواهند شد. سوالات خود را مطرح کنید در پایان نظرات و پاسخهای غیرتکراری که در مطلب گنجانده نشده گردآوری شده انتهای پست ثبت می شوند.

+ نوشته شده در  سه شنبه هفتم آبان 1387ساعت 0:28  توسط شایلی مامان شاینا کوچولو  |